01 /
از نیاز واقعی آغاز کنیم
فهرست دوره‌ها به‌تنهایی مسیر رشد نمی‌سازد. ابتدا یک مسئلهٔ مشخص از کار روزانه انتخاب می‌کنیم: مشارکت کم، ابهام دستور فعالیت یا دشواری سنجش فهم. نمونهٔ کار دانش‌آموز، یادداشت مشاهده و گفت‌وگو با همکار به روشن شدن مسئله کمک می‌کند.
هدف را کوچک و قابل بررسی می‌نویسیم: «در دو جلسهٔ آینده، پاسخ کوتاه فردی همهٔ دانش‌آموزان را جمع کنم و بر اساس آن آغاز درس بعد را تغییر دهم». چنین هدفی به اقدامی واقعی و شاهدی روشن وصل می‌شود.
02 /
منبع، تمرین، اجرا
برای مسئلهٔ انتخاب‌شده، یک منبع معتبر، همکار باتجربه یا کارگاه مرتبط پیدا می‌کنیم. ایده را ابتدا در طراحی فعالیت یا اجرای کوتاه تمرین می‌کنیم. سپس در کلاس به کار می‌بریم و آنچه رخ داده را ثبت می‌کنیم.
خواندن و شنیدن، فرصت آشنایی می‌سازند؛ تغییر حرفه‌ای به تمرین و بازنگری نیاز دارد. بهتر است یک ایده را با دقت دنبال کنیم تا چند روش را هم‌زمان و بدون امکان تشخیص اثرشان وارد کلاس کنیم.
03 /
شواهد را برای فهمیدن جمع کنیم
اگر هدف، بهتر شدن پاسخ‌های توضیحی است، صرف افزایش رضایت یا تعداد حضور در دوره کافی نیست. نمونهٔ پاسخ‌های قبل و بعد، با یک معیار مشترک بررسی می‌شوند. ممکن است تغییر مثبت دیده شود، اما برای نسبت دادن قطعی آن به یک اقدام باید محتاط باشیم؛ عوامل دیگری هم در کلاس حضور دارند.
مشاهدهٔ همکار می‌تواند کمک کند، به شرط آنکه هدف و شیوهٔ بازخورد از قبل روشن باشند. گفت‌وگو را با شواهد شروع می‌کنیم: «در این بخش، پنج نفر توضیح نوشتند» و بعد می‌پرسیم چه تغییری می‌تواند فرصت بقیه را بیشتر کند.
04 /
یک ریتم قابل دوام بسازیم
رشد مداوم به زمان محافظت‌شده و همراهی مدرسه نیاز دارد. یک نشست کوتاه منظم برای بررسی تجربه‌ها، می‌تواند از کارگاه پراکنده مؤثرتر باشد اگر به اجرای واقعی وصل شود. حجم برنامه را با ظرفیت همکاران تنظیم می‌کنیم.
در پایان هر چرخه، تصمیم می‌گیریم ایده را ادامه دهیم، اصلاح کنیم یا کنار بگذاریم. کنار گذاشتن روشی که در شرایط ما کار نکرده، بخشی از یادگیری حرفه‌ای است. معیار اصلی، کیفیت تجربهٔ دانش‌آموز و فهم اوست، نه تعداد گواهی‌ها.
طرح گرافیکی مسیر اجرا
ایده را چگونه به عمل برسانیم؟
- 1
نیاز
یک مسئلهٔ واقعی
- 2
یادگیری
منبع و همراه مناسب
- 3
اجرا
یک تغییر محدود
- 4
شاهد
نمونهٔ کار و مشاهده
- 5
اصلاح
تصمیم برای دور بعد
این مسیر یک پیشنهاد اجرایی است؛ آن را با پیش‌نیازها و شرایط گروه خود تنظیم کنید.
از مطالعه به اجرا
چرخهٔ رشد دو هفته‌ای
- مخاطب
- معلم به همراه یک همکار
- زمان پیشنهادی
- دو هفته؛ سه گفت‌وگوی ۱۵ دقیقه‌ای
- وسایل
- نمونهٔ کار بی‌نام و دفتر یادداشت
مراحل فعالیت
- یک نیاز و یک معیار مشاهده انتخاب کنید.
- یک اقدام کوچک را در دو جلسه اجرا کنید.
- سه نمونهٔ کار را با معیار مشترک بررسی کنید.
- یک تصمیم مشخص برای ادامه یا اصلاح بنویسید.
یادداشتی شامل اقدام، شاهد و تغییر پیشنهادی بعدی.
برای اجرای دقیق‌تر
سه نکته که باید حواسمان به آن‌ها باشد
- شرکت در دوره را معادل تغییر عملکرد ندانیم.
- اثر یک اقدام را از یک مشاهدهٔ کوتاه قطعی اعلام نکنیم.
- برنامهٔ رشد را به بار کاری بی‌پایان تبدیل نکنیم.
مکثی برای تأمل
اگر در این ماه فقط یک مسئلهٔ کلاس را دنبال کنید، چه شاهدی نشان می‌دهد آن را بهتر فهمیده‌اید؟
پاسخ کوتاه خود را یادداشت کنید و پس از اولین اجرا، دوباره به آن برگردید.
دیدگاه و گفت‌وگو
تجربه، پرسش یا دیدگاهتان دربارهٔ این مقاله را بنویسید. دیدگاهها پس از بررسی مدیر منتشر می‌شوند. نام شما نمایش داده می‌شود؛ ایمیلتان عمومی نخواهد شد.
در حال دریافت دیدگاهها…